Djinns spelen een belangrijke rol in veel verhalen in de Arabische wereld. Net zoals tovenaars, heksen en feeën in onze Westerse wereld. Witte Wieven komen we tegen in veel streekverhalen in verschillende delen van Nederland.

De wereldgeschiedenis laat zien dat vanaf het begin van zijn bestaan de mens in beweging is geweest. Grote groepen mensen hebben zich door de eeuwen heen over de aardbol verplaatst, op zoek naar eten, naar onderdak, naar veiligheid. Het Amerikaanse continent, bijvoorbeeld, wordt voornamelijk bevolkt door nakomelingen van wat we nu ‘gelukzoekers’ zouden noemen.

Dat gaat allemaal zeker niet zonder slag of stoot. En dat is wat wij nu ook meemaken. De komst van grote groepen vluchtelingen naar Europa zorgt voor rimpelingen in de samenleving. Het brengt zorgen met zich mee, weerstanden. Tegelijkertijd kan de komst van al die nieuwkomers, vernieuwing en verrijking betekenen op allerlei gebied.

En dat is waar wij ons op richten. We willen kennis nemen van verhalen uit de landen en streken waar ze vandaan komen, we willen kennis maken met hun cultuur. Tegelijkertijd willen we ook laten zien hoe mensen op allerlei plekken bezig zijn met de opvang van vluchtelingen en wat dat met hun doet. We zijn nieuwsgierig; we laten ons inspireren door alles wat we leren in onze ontdekkingstocht in de fascinerende wereld van migratie. In deze website treft u een weerslag van alles wat we tijdens deze ontdekkingsreis zagen en maakten en gaan maken: foto’s van vluchtelingen, animaties gebaseerd op streekverhalen, reportages, teksten en nog veel meer…

Vragen, opmerkingen, suggesties? Mail ons op info@vandjinnsenwittewieven.nl

Zondag 2 april, 17.30 tot 21.00 uur: Het Grote Integratie diner

 

Maak je mooiste en beste gerecht en neem het mee naar Het Oude Postkantoor in Delfzijl, naast Molen Adam. Want daar leren bewoners van het AZC Delfzijl Groningers kennen en omgekeerd. Daar gaan verhalen uitgewisseld worden; én daar gaat lekker gegeten worden! 

Belangstelling? Stuur een mail naar info@vandjinnsenwittewieven.nl en laat weten met hoeveel personen je komt, en of en zo ja wat je aan eten meeneemt; voor hoeveel personen en of het een voor-, hoofd-, of nagerecht is.

Roger Goudsmit over zijn jeugd in Delfzijl

dorpsmaaltijden

In de afgelopen maanden hebben we twee dorpsmaaltijden georganiseerd waar nieuwkomers en inwoners nader met elkaar kennis konden maken. Dat waren beide keren mooie gebeurtenissen; reden om ermee door te gaan. Een volgende dorpsmaaltijd willen we houden in Het Oude Postkantoor in Delfzijl, naast Molen Adam, waar onze expositie loopt en er staat er ook een in de steigers op camping 2Bunders in Ellerhuizen; nader bericht volgt 
Belangstelling om zelf ook zoiets te organiseren? Mail ons: info@vandjinnsenwittewieven.nl

Aandacht voor De Djinns in het Dagblad van het Noorden

In het Dagblad van het Noorden van 3 maart 2017 stond een artikel naar aanleiding van de opening van de expositie ‘Vluchteling in Delfzijl’. klik op de foto om het artikel te lezen

Het Meisje in de boom

korte Animatie - losjes gebaseerd op een volksverhaal uit Eritrea

van 4 maart tot 30 april: expositie in molen adam: Vluchteling in Delfzijl

Van 4 maart tot en met 30 april exposeren we in Molen Adam in Delfzijl. Daar is van alles te zien rond dat thema: Foto's, video's, kunstwerken van en over asielzoekers, tekeningen gemaakt door bewoners van het AZC Delfzijl en door kinderen van asielzoekers en nog veel meer
Van 4 maart tot en met 30 april exposeren we in Molen Adam in Delfzijl. Daar is van alles te zien rond dat thema: Foto’s, video’s, kunstwerken van en over asielzoekers, tekeningen gemaakt door bewoners van het AZC Delfzijl en door kinderen van asielzoekers en nog veel meer

Het Grote Migratie Spel in Molen Adam in Delfzijl

Tijdens de expositie in Molen Adam brengen we een volgende versie van ons 'grote migratie spel'. We geven de bezoekers de gelegenheid om hun 'eigen' migratiestroom op de kaart aan te geven. 
Met dit spel laten we zien dat migratie, volksverhuizingen, en grote stromen vluchtelingen van alle tijden is. Over de hele wereld hebben altijd grote groepen mensen hun heil elders gezocht en vaak ook gevonden.
Tijdens de expositie in Molen Adam brengen we een volgende versie van ons ‘grote migratie spel’. We geven de bezoekers de gelegenheid om hun ‘eigen’ migratiestroom op de kaart aan te geven. Met dit spel laten we zien dat migratie, volksverhuizingen, en grote stromen vluchtelingen van alle tijden is. Over de hele wereld hebben altijd grote groepen mensen hun heil elders gezocht en vaak ook gevonden.

Kinderen maken Tekeningen over vluchten

In het kader van de Manifestatie Kunstmonument maakten leerlingen van groep 7 en 8 van de Wicher Zitsemaschool in Middelstum tekeningen over het thema ‘vluchten’.

Korte reportage over de komst van vluchtelingen in Ter Apel

Ter Apel speelt een centrale rol in de opvang van aszielzoekers. Naar aanleiding van een expositie in Klooster Ter Apel, maakten we deze reportage daarover

website In ontwikkeling

Deze website is nog in ontwikkeling. Vergeef ons dus als de informatie eventueel nog gebrekkig is of als sommige zaken nog niet goed functioneren. Er wordt aan gewerkt! Als u tips of suggesties hebt, horen we dat graag. U kunt mailen naar info@vandjinnsenwittewieven.nl .

Hussein vertelt kort over zichzelf

Maryam vertelt een Yoha verhaal

Yoha en de ezels

Zet ondertiteling aan voor de vertaling

Larry Lumsden uit Trinidad en Tobago

Over de koning en de bedelaar

De Herderin en de Wolfsman

Verhaal verteld door Myrna uit Syrië

Middelstum en de Almansours

Hoe gaat een buurt in middelstum om met de komst van Syrische vluchtelingen?

ondersteund door 2

de verbroken belofte

Dit verhaal werd ons verteld door Mohammad uit Iran; het is een van de verhalen van Said ….

De koning van Perzië wandelde altijd graag door zijn tuinen. Toen hij een keer op een heel koude winternacht van zijn wandeling terugkeerde naar zijn paleis, stond daar een oude soldaat de wacht te houden. De man was erg dun gekleed. De koning vroeg hem: “man, heb je het niet koud? je hebt bijna niets aan je lijf! je moet steenkoud zijn?” de soldaat zei: “ja, mijn koning, ik heb het erg koud maar ik heb geen warme kleren”. De koning zei daarop: “Ik ga naar het paleis en zal mijn bediende opdracht geven om je warme kleren te brengen. Dat zal je goed doen!” Toen de koning weer thuis was, vergat hij helemaal wat hij de arme verkleumde soldaat had beloofd. De volgende dag vond een hovenier van de koning de arme oude man. Hij was doodgevroren. Bij zijn bevroren lichaam lag een stuk ijs en daarin had hij met zijn laatste krachten het volgende gekrast: “De afgelopen jaren heb ik heel veel kou geleden. maar ik kon het volhouden. Maar toen u, koning, mij afgelopen nacht beloofde dat ik warme kleding zou krijgen en u kwam uw belofte niet na, toen, koning, heeft uw belofte mij gedood.”

Verantwoording

De komst van grote aantallen vluchtelingen naar Nederland maakt veel los in de samenleving. Het is niet eenvoudig om zoveel mensen zo snel op te vangen. Dat horen en zien we overal. Zonder de problemen te bagatelliseren, willen wij de aandacht vestigen op de positieve kanten van de komst van deze mensen. Niet zelden zijn ze hoog opgeleid; ze brengen nieuwe kennis en ideeën mee; proberen hier met veel inzet een nieuwe toekomst op te bouwen en zorgen voor nieuwe impulsen en dynamiek. En juist in Noord Groningen met zijn aardbevingen en zijn krimp kan dat een hele positieve invloed hebben! Wij vinden het heel spannend en verrijkend om kennis te maken met deze mensen en we proberen dat gevoel over te brengen via dit project.

Rozafa, een Albanees sprookje

Op een heuvel aan de oevers van het Skadameer in Albanië, hoog boven de stad Skodra uitrijzend, staat nog altijd het beroemde kasteel Rozafa. Het is een vreemd kasteel. De muren ervan zijn vaak vochtig, ook als de zon er onbarmhartig op schijnt. Dat heeft alles te maken met de manier waarop dit kasteel tot stand is gekomen. Dat ging namelijk zo: Drie broers waren aangewezen om het kasteel te bouwen. Elke dag gingen ze vroeg aan het werk en elke dag werkten ze tot de zon onderging. Maar elke ochtend, als ze weer verder wilden gaan, ontdekten ze dat hun werk van de deg ervoor vernietigd was. Wat ze ook deden, elke ochtend weer lagen de muren waar ze zo hard aan gewerkt hadden, weer aan puin. Moedeloos werden ze ervan.

Op een dag stonden ze weer verdrietig te kijken naar de brokstukken van de muren waar ze de dag ervoor zo hard aan gewerkt hadden, kwam er een oude man langs. Hij zag hoe wanhopig de broers waren en hij vroeg wat er aan de hand was.” Oh, oude man” begon de oudste broer, “Het is een ramp. Elke ochtend als wij weer bij de bouwplaats aankomen, is alles wat we de dag ervoor gebouwd hebben, weer ingestort. Het is om gek van te worden. We weten werkelijk niet wat wij moeten doen.”

“Dat komt doordat deze plek behekst is”, zei de oude man. “Er is maar één manier om daar iets aan te doen. Je moet een vrouw levend inmetselen in de muur. Haar aanwezigheid zal zorgen dat de muren overeind blijven en zij zal het kasteel tot een onneembare vesting maken. Jullie mogen hier met niemand over praten”, besloot de man. Verslagen liet hij de broers weer achter. Ze gingen weer aan het werk.De oudste twee broers hielden zich niet aan wat de oude man gezegd had en vertelden hun vrouwen dat zij niet de lunch moesten brengen de volgende dag. De jongste broer zweeg en de volgende dag togen ze weer aan het werk. Toen het lunchtijd werd ,zei de vrouw van de jongste broer: willen jullie het eten gaan brengen? Nee, zeiden de vrouwen, wij willen vandaag niet.Ik wil het wel doen maar mijn kleintje kan gaan huilen, zei Rozafa, de vrouw van de jongste. Wij passen wel op je kindje, zeiden de twee vrouwen. En Rozafa vertrok naar het kasteel.Toen ze daar aankwam, grepen de twee oudste broers haar vast.“Wat is er aan de hand?” riep Rozafa. “Waarom doen jullie dit. En waarom bescherm jij me niet?” zei ze tegen de jongste broer. Toen legde de jongste broer uit wat ze die dag te horen hadden gekregen.

“Laat me los”, zei Rozafa. “Jullie mogen me inmetselen. Ik sta het toe. Maar jullie moeten mijn oog, mijn hand, mijn borst en mijn voet vrij houden, zodat ik mijn jongste kind in de ogen kan kijken, hem de borst kan geven, zijn hand kan pakken en zijn wiegje kan schommelen met mijn voet”.En zo geschiedde het dat Rozafa werd ingemetseld in het kasteel en dat er vier sleuven in de muur gemaakt werden. Tot op de dag van vandaag heeft het kasteel standgehouden. Maar de muren zijn nog altijd vochtig van de vele tranen die de moeder om haar kindje weent.